Qewlê Qiyametê
Qewlê Qiyametê
Rojekê ji rojan dibî
Terqîn li erşan dibî
Xebare li çiyan dibî
Suniye li behiran dibî
Ne kesê kesan dibî
Ne babê pisan dibî
Ewê rojê xelikê zalim,
li wê derê nuqisan dibî
Ew bû roja dijiwar dibî Kursiya pedşa li xwar dibî
Qazî bi xwe cebar dibî
Ne sed xwezî bi ruha enkar dibî Sed xwezme bi ruha ehil qiriyar dibî
Ew bû roja mezin dibî Qazî bi xwe kerîm dibî
Xelik hemû xetxwîn dibî
Ewê rojê ne sed xwezme bi wê,
ruha derewîn dibî
Ew bû roja li wê dibî Kursiya padşê li erdê dibî
Qezî bi xwe Xwedê dibî
Sed xweziya wî mêrî kar û emelê wî çê dibî Herkesekî kar û emelê wî vedibî
Hey nebî ha nebî
Hebîbî ya rebî
(Dilovanê yarê bî)
Himeta seyda nebî
Me û hazir û guhidaran,
li ber dîwana Şîxadî û melik Şêxsin hebî. 
|
