Qewlê Hevsarî

Qewlê Hevsarî

Gelî bira guh bidêrin Îlmê xwedê hemû nesîhet û xêrin
Xet û beratê siltan Êzî zêrin
Da mirîd bixwe hilînin û bixwe veşêrin
Da mirîd hilînin ji xwe re Medene xelkê mederek
Da mişemer neçit ji xwe re
Da mişemer neçit bi belaşî Hûn behay bidin bi qumaşî
Ji ew baş jê bixwazin malî û başî
Xilmet bikin sed salan û zêde Heger diserî heye fête
Ji xwe nîşan ewe ji pêşve tête
Heke ji paşve deheret e Û heke ye bi mikre ye bi hîlet e
Mehik dê kifişket e
Ne esil diniya ye, esil axret e
Asin ku asin e Hosta dibînin dinasin e
Di nav kurha agirî diken e
Heke ye bi mikre, ye bi fen e
dad sed kere tejî di heren e
Şîrê esil ne ji asinî Heger xudan sed car bi pesinî
Gava dana ber mihkê
Ew bi xwe dê çite ser gêsnî
Şîrê esil ne ji pûlay Heke xudan sed car cehwer day
Gava dana ber mihkê
Eyba wî dê bit xuyay
Mebe mihbê xelkê av zîr kirî Hosta dibîne dikete nav kurha agirî
Mihek nahêle xulkê xwe veşêrî
Ew kevanê nû helqe ye Yî kêm şax e, Yî kêm pe ye
Gava dana ber mihkê eyba wî dê bit xuya ye
Ew kvanê ne ji nû sudar e Ji nezanî wergeriya îngeke û nûbar e
Gava dana ber mihek ê
Eyba wî dê bit diyar e
Çend bedew û Ûlaq in
Ewrêt beharê hemû dipan in
Belê mirov bi nezanî jêk venedak in
Bînin û bigrin bi man ê Zîn bikin û bibin e seyran ê
Lê dirêj kin meydan ê
Dê li wê derê kifişbin kihêl û bergîrêt garan ê
Ew siwarêt me di qadir in Li ba mîrê xwe bi xatir in
Li hemû erda bo me di hazir in
Ew siwarêt me di bisat in Li ba mîrê xwe bi xelat in
Li hemû erda bo me wê dihat in
Gelî bira hûn tebayî terîq bin Xudanê îlmê heqîq bin
Da hûn bi xasa re di refîq bin
Da hûn bi xasa re bi hev sûr bin Da xudanê îlmê pir bin
Da xudanê îlmê zav bin
Li dîwanêt xasa hûn bi rû û nav bin
Da hûn ne tebayî xema bin Da hûn saqiyêt kasa bin
Da hûn li wêderê cînarêt mêr û miliyaketa bin
Rojekê dê bite axir e Dê li wêderê mînit doje û cengekî gir e
Ewê rojê bira dê haykene ser gunehkarê bir a
Rojekê dê bite hizîz û gazî Éwan dê li wêderê mînin rûs û tazî
Ewê rojê padşa heqiyê û ne heqiyê dê ji me xwazî
Zor dê mînin li wê de Heke haweke birayê axretê neçû pê de
Hero sibê zebênî ezaba wan kine zê de
Heke li pê çû haweka bira Dê li wêder minit doje û cengekî gire
Ewê rojê ji tariyê hîna ber ronaya çire
Ewê rojê ji tariyê dê hînine ber ronya wî çirayî Dê bene ber kerameta wî padşayî
Ê ji mere kirî xweşî û şayî
Dê bene hikmeta wî cebarî xudan qesir û qisûrê vejwarî
Ê li ber cor û cefayê diyayê rabwarî
Hûn çêbikin sed carî ji xwe re çêk in pêşbara di pêşiya xwe virêk in
Da hûn ciyekî li wêderê bi xwe çêk in
Da hûn bi cî bin Xudanê qesir, xox, milk û pîh bin
Û hûn tebayî xelkê çê bin
Da hûn ne tebayî xema bin Xêr û xêrata kirî ne di poşman bin
Da roja axretê ne di sefîh bin, ne di sergerdan bin
Dibêjme we xudanêt maşa Bi nepenî hûn gir nekin şaşa
Rojekê we xunte dîwanê paşa
Gelî suniya: Îman ewe ya we birî Çav nedene xelkê mişemirî
Da zuretê we li pey we dernekeve kifirî
Di bêjme we ne ji kubarî Hûn helîm bin dildarî
Evebû heqiya hefsarî
Hezar rehmetê xwedê li day û babê guhdarî.
Em dikêm in Xwedê yî temam e