Qewlê erd û esman Qewlê erd û esman
Bi qudreta êkî bêrune
Bi pirsin ji xelkê hûne
Ka çawa ev esmana rawestabû bê sitûne
�
Bi qudreta Padşê min ê heq e Nişyarkir çarde tebeqe
Ka ev esmane çawa rawestabû maliqe
�
Bi qudreta rehmanî Meleka deng hilanî
Ev esman rawestabû maliq li banî
�
Melek cewab da ye Şehde bi xwe Padşa ye
Stûna erd û esman rawestabû bi wan duwa ye
�
Ev qewle qewlekî xas e Esman bi erdî diketin behs e
Erdo tu eşkerî ez xas e
�
Erdo tu eşkerî ez çakim Ez ne ji jengim û ne ji xakim
Ez ji cewherekî pakim
�
Erd di bêjtê: Esmano eslê min û te ji derekî Em nijarkirîn ji cewherekî
Şefeqe li me dikete derekî
�
shefeqe li me dikete cebêr e Em xuliqîn li hêr e
Ser min peydabûn naz û ne´met û xêre
�
Naz û ne´met dibînî Xwedê bendekî giran ser min datînî
Çiqas muxliq xêr ji me dibînî
�
Erd dibêjtê esmano tu birayê min li serî Bêteke û bê berî
Ser min peyda dibit naz û numet û terî
�
Gul û sosin û beybûn Sêv û bîh û zeytûn
Ew jî li ser min hasil dibûn
�
Bi qudreta rehman e Ser min hatin her çar navêt giran e
Tewrat û Incîl û zebûn û quran e
Hatin ji ba melekê rehman e
�
Her çar navêt meşûr e Hatin ji ba melekê xefûr e
Tewrat û incîl û zebûr û quran e
�
Erdê we dikire hedêd e Naz û numet ser min tên e
Çiqas muxlêqetêt bi giyan bo xwe lê diçêrin e
�
Naz û numet dibînî Xwedê bendek ser min datînî
Çiqas muxliq bi giyan bo xwe lê diçêrînî
�
Ev qewle qewlekî xas e Esman bi erdara diketin behs e
Fêris û miliyaket min xweşhawas e
�
Erd dibêjte ezmîn e Ser te hene miliyaket û fêrisîne
Ew çû nefes û şubhet li ba wan nîn e
�
Erd dibêjte ezmanî Xwedê bendek li ser min danî
Ser min hene du nefesêt giranî
Ew jî bendêt îmanî
�
Ew jî bendêt Xwedêne Du nefesêt giran hene li wên e
Ewan xwe ji guneha vedkişêne
�
Esman deng diket biçêr a Erdo ez paqijtirim ji zîv û zêr a
Min ji jorda li kul û emelêt te dinêr a
�
Esman dibêjtê: Ez bi xwe deng neker im Ji zêr û zîva paqijtir im
Ez ji jorda li kul û emelêt te difikir im
�
Esman dibêjtê: Erdo ez yî pak û bê êb Ser te hene derew û qetil û zina û xêb
Ew jî ser te digerê ruyê vê dinê bê ecêb
�
Esman bi erdê tê gotinê Ser te heye qetil û derew û xêb û zinê
Ew jî bi ecêb ser te digerên ruyê vê dinê
�
Erd dibêjtê: Esmano ezim erdê derwêsh Ser min digerên coq û cumlet û cêş
Kesek bi kubarî naçite pêş
�
Erd dibêjtê: Esmano ezim erdê feqîr Ser min digerên coq û cumlet û cêşêt kibîr
Kesek bi kubarî naçite pêş mîr
�
Safî derî mizgeft e Yarî runişt li xewled a
Hefit surêt fêris û miliyaket e
�
Safî derê xezê ye Yarî runişt li xewleye
Hefit surêt miliyakete
�
Shar li min cema dibûn qut be Çar kinar sekinîn xut be
Melik Şêx Sin li serî xitme
�
Şevêt tênî alim dixunin Di çine ser menberê û deng hiltînin
Navê Şîxadî û melek Şêx Sin serda di tînin
�
Elah û Ekber e Alim diçine ser menber e
Ji firqan didin xeber e
�
Bi qudreta melikê celîl Ser min hene nur û qendîl
Izraîl-Israfîl-Ezazîl-Cibraîl-Şimxaîl-mîkaîl-Dardaîl.
Her heft melekêt kebîr
Li destê wan heye mifte û kilîl
Berî xasa çendî bedîl
Wê li hizreta melikê celîl
�
Ezman deng diket binur e Erdê lewhek heye ji min û beru jure
Qelema wî ji heqîqetê ye sure
�
Erdê, we dikire hikiyat e Esmano heke melik Şêx Sin ji bate hat e
Esman dê maba bi mat e
�
Erd wê diket gotin e Esmano bes li me bike gol gefêt mezine
Lalişa nûranî,qudis û xelîl,Meke û Medîne ew li ser mine
�
Bi qudreta Melikê celîl Lalişa Nûranî ,Qudis û Xelîl , Meke û Medîn
Ew jî li ser min di gerên rûy vê dinê bi sebîl
�
Erd di bêjtê: Esmano! Ez medeha ji xwe nadem
Ser min nijyar kirin Adem
Ji surra Melik Şêx Sin li xatim
�
Ezman dibêjtê: Erdo! Ser min hene Roj û heyv
Ez paqijtirim ji zêr û zîv
�
Erd dibêjtê : Ser min hene xelkê nazik, letîf, ciwan û kamil Mîr û hakimêt adil
Ew jî ser min dibûn hasil
�
Esmanî we cewab da ye Erdo heke ji min nehatiba tav û ba ye
Ev meclise dê bi çî bit ava ye
�
Esmanî we cewab da ye Heke ji ba min nehatiba bay û tav e
Ev diniya dê bi çî bite ava ye
�
Esman deng diket bixwe ye Erdê Xwedê ser şehde ye
Ji heyfa te îwele ye
�
Bi qudreta Rehman e Erd û Esman pêk hatin weke xûşik û biran e
Temametiya vî qewlî xudan e
Li Melik Meut û Gavanê Zerzan e
Û her çar biran e 
|
